Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Column van Chantal: ‘Mies (101) fietste vroeger heel Nederland door, op zoek naar eten’

Door Chantal Deen 4 mei 2020

Mies (101) is, net als velen anderen, aan huis gekluisterd door het coronavirus. Daardoor krijgt ze nu lasagneschotels en aspergesoep kant en klaar aangeleverd van buren en andere hobby-cateraars. Ze is er blij mee, maar liever nog zou ze zelf haar boodschappen doen en het eten ook zelf klaarmaken.

Als er iets is waar Mies het liefste over praat, naast de Tweede Wereldoorlog, dan is het over eten. Ze kan van een simpel broodje met garnalen een ware smaaksensatie maken. Het water loopt me tijdens onze wekelijkse telefoongesprekken dan ook vaak in de spreekwoordelijk mond. Ik vermoed dat die liefde voor eten is geboren door het gebrek eraan, tijdens die Tweede Wereldoorlog.

Eten als rode draad door de oorlogsjaren

Mies heeft me een poos terug een schriftje van haar wijlen zus Ali gegeven. Hierin beschrijft Ali in flarden wat ze meemaakten tijdens de oorlog. Wat opvalt, is dat Ali net als haar zus Mies het onderwerp eten tot een kunst heeft verheven. Op alle bladzijden staat wel iets over voedsel, of het nu ging om het krijgen van voedsel, het bereiden of het eten van voedsel. Het vormt een rode draad door de oorlogsjaren heen.

‘Hij heeft ons door de ergste hongersnood heen geholpen’

In het schrift staan veel pareltjes, zoals deze (in de originele schrijfstijl van Ali): “Nu was het de beurt aan Do om de boer op te gaan zoeken voor melk. En ze had geluk, zij kwam met melk thuis. Ze had onderweg een boerenzoon gesproken. Hij was tuindersbaas, genaamd Koos van Leeuwen. Do sprak over wat een toestand het met eten was, want wij zouden rode kool met bieten eten. ‘Koeienvoer dat weet U’, sprak Do. Nu zoiets vindt hij heel erg, en hij sprak: ‘Ik zal je wel een maaltje aardappelen brengen’. Do kwam verheugd naar huis, maar wij waren zo pessimistisch. We geloofden er niets van. Want de menschen hadden ons al zoveel aardappelen beloofd, maar zag jij ze?! In diezelfde week was Do toevallig weer die kant uit en ze zag Koos die riep: ‘Tot zaterdag!’. En ’t was zoo: zaterdags kwam hij. Mijn moeder glunderde toen ze de aardappelen in haar handen kreeg en zei: ‘Dat is wat voor zondag’. We hebben heerlijk gegeten en een knalavond gehad. Nu moet ik eerlijk bekennen, die Koos heeft ons door de ergsten hongersnood heen geholpen.”

75 jaar vrijheid

Dit jaar vieren we 75 jaar vrijheid. Herdenken van de slachtoffers en het vieren van die vrijheid doet Mies dit jaar helaas thuis. Liever had ze de herdenkingsdienst bijgewoond in de Nieuwe Kerk, maar dat gaat niet. Ze heeft geen computer, laptop, telefoon of überhaupt wifi dus een online herdenking zit er voor haar niet in. Mies: “Kind, ik kijk de herdenking op de Dam wel op de televisie, lekker met een soepje erbij. Als het gaat, neem ik op 5 mei een advocaatje om te vieren dat we vrij zijn, ook al moeten we dit jaar allemaal binnenblijven. Vrijheid betekent voor mij: dat er altijd genoeg te eten is voor iedereen.”

Brievenbus

Delftse mysteries: Hoe zijn de postcodes in Delft ontstaan?

Het gaat gedachteloos: je postcode invullen bij het plaatsen van een bestelling of wanneer je gaat z...

In 1945 vochten Delftse verzetsmannen tegen Duitse soldaten

Precies 75 jaar geleden kwam er een einde aan de Tweede Wereldoorlog in Nederland. In mei 1945 bevri...

10 x bijzondere feiten over Delft tijdens de Tweede Wereldoorlog

Op 4 mei herdenken we in heel Nederland de slachtoffers die zijn omgekomen in oorlogsgebieden. Een v...

Tijd voor Netflix! Dit is de top 10 series volgens Delftenaren

Veel mensen hebben in deze quarantaineperiode al behoorlijk wat afleveringen van hun lievelingsserie...

Lezen maar! 3 x columns geschreven door Delftenaren over de corona-periode

Dat de quarantaineperiode Delftenaren creatief maakt, hebben we al een aantal keer genoemd. Zo hebbe...

adv.