Column van Chantal: ‘Jacques van Marken was best creepy’

Door Chantal Deen 18 juli 2019

“Chant, ben je er bijna? Ik zie echt alleen maar pensionados staan wachten op de afgesproken plek”, meldt mijn vriendin door de telefoon. We hebben afgesproken voor café ‘Altijd gezelligheid’ op het J.C. van Markenplein. Daar is het vertrekpunt van de literaire wandeling gegeven door Jan van der Mast, schrijver van o.a het boek de biografie van Marken.

De groep

Mijn vriendin blijkt inderdaad niet moeilijk te spotten tussen de senioren. Als ik mij bij haar en de groep voeg, duwen we de gemiddelde leeftijd met gemak naar beneden. We voelen ons lichtelijk ongemakkelijk, maar gelukkig is daar Jan die gelijk van wal steekt met een gedicht van de oprichter van de Gistfabriek.

Het Agnetapark is opgericht door Jacques van Marken voor zijn werknemers. Terwijl Jan ons rondleidt door het park, vraag ik me af waarom hier niet meer jongeren op af komen. Zelf krijg ik altijd een beetje braakneigingen zoals een kat die een haarbal kwijt moet (of een grassprietje) bij het woord literair. Zeg het maar eens hardop, LITERAIR. Je gaat er vanzelf deftiger door praten. Nu snap ik heus wel dat Jan niet een of ander streekromannetje heeft gemaakt, dus komt het al snel op de stapel literair terecht. Dat is jammer want zowel de wandeling als het boek zijn mega toegankelijk, geestig en leuk.

Jacques hield alles in de gaten

We wandelen door straatjes in het Agnetapark waar ik nog nooit ben geweest. Als er voor een woning van nog geen 45m2 een ‘te koop’ bord staat, checkt mijn vriendin online de prijs. De woning is, hou je vast, verkocht voor €300.000,-. Al lopend verbazen we ons over de verhalen die Jan vertelt over hoe het er vroeger in het Agnetapark aan toeging. Schijnbaar kon Jacques het lonken niet laten en had hij naast zijn vrouw Agneta nog een bijvrouw. “Ik vind hem wel een beetje creepy’, zegt mijn vriendin over Jacques. Niet over Jan, hoor ;-). Jacques hield graag een oogje in het zeil bij zijn 400 werknemers die in het park woonden. Als een soort Big Brother is watching you. Als je ziek was, stond hij bij je bed. En als er iemand was overleden, bracht hij een bezoekje aan de weduwe.

Hoe verder we vorderen in de rondleiding hoe minder aanwezig het leeftijdsverschil is. We kletsen er lustig op los en een grapje wordt niet geschuwd. Veel van de oudere jongeren in de groep hebben zelf bij de Gist gewerkt. Ze genieten zichtbaar van Jans verhalen en vertellen zelf ook de nodige anekdotes.

Van Marken
Jacques en Agneta van Marken in 1890

‘Even waanden we ons in de 19e eeuw’

Als we aankomen in Agnetapark twee, je weet wel het gedeelte met de huizen met gele daken (as opgericht lang na de dood van van Marken), blijken we al twee uur onderweg te zijn. Dat is het moment voor Jan om de rondleiding middels een van de gedichten die Jacques schreef voor zijn Agneta af te sluiten. Mijn vriendin en ik hebben genoten. Even hebben we ons gewaand in het Delft van eind 19e eeuw en dat was best wel tof. Die Jacques was een visionair van heb ik jou daar. Dat die man op het eind van zijn leven langzaam knettergek werd door zijn jarenlange morfine gebruik is diep triest. We bedanken Jan voor zijn beeldende uitleg en nemen afscheid van de rest van de groep. Mijn vriendin en ik besluiten nog even in de stad de kroeg in te duiken waar we honderduit praten over Jacques en Agneta.

Moraal van dit verhaal. Ga die rondleiding doen! Voor nog geen tien euro kletst Jan twee uur lang de oren van je hoofd over twee belangrijke kopstukken uit de Delftse geschiedenis. Dat mag je als Delftenaar of Delfterick niet missen. Meer weten? Check de website van janvandermast en boek die tour vandaag nog.

Meer over

Column

adv.