Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Column van Chantal: ‘Ik was nog nooit zo blij met een nieuw schooljaar, maar het is wel extra spannend’

Door Chantal Deen 3 september 2020

Nooit heb ik zo uitgekeken naar de start van een nieuw schooljaar. Mijn twee kinderen zijn weer begonnen. De oudste aan haar, voornamelijk online, rechtenstudie en de jongste waagt nog een poging om VWO 4 te masteren (zijn woorden).

Eindelijk schijnt er na zes maanden weer licht door de slaapkamergordijnen van de jongste en heeft de oudste weer zin om in actie te komen. De wekkers gaan weer luid af in de ochtend en er wordt zelfs ontbeten. Boeken worden gekaft, (nee grapje hoor, die liggen nog onaangetast in de hoek van de kamer) geodriehoeken en passers aangeschaft. Geen schermen meer op zwart tijdens een ZOOM les maar gewoon weer rechtzitten in een klaslokaal. Wat ik onhandig probeer te zeggen is, dat ik ongelofelijk blij ben dat nu ook de middelbare scholen hun deuren hebben geopend voor alle leerlingen. Hopelijk blijft dit zo.

Wat wil een ouder nog meer?

Want ondanks dat corona ons helaas nog niet heeft verlaten, gaat het (school)leven van mijn puber eindelijk weer van start. Hij heeft weer een reden om elke dag zijn vlooienbunker uit te komen. Hij ziet voor de verandering andere mensen dan de kring vrienden die hem gezelschap hielden tijdens de lockdown. De televisie krijgt de kans om af te koelen omdat hij toch allang uitgeNetflixt was. De peen- en uienlucht heb ik zelfs uit zijn kamer kunnen verdrijven. Had ik al gezegd dat hij weer ontbijt?! Wat wil een ouder nog meer?

Spannend

Toch zal dit schooljaar niet ‘normaal’ zijn en dat vind ik best spannend. Afgelopen maandag mocht mijn jongste zijn boeken ophalen. Meerdere brieven vanuit het CLD gingen vooraf aan dit voorheen simpele taakje. Nu werden we verzocht niet massaal met de auto te komen en kregen de kinderen een tijdslot waarin ze de boeken op konden halen. Als ik aan mijn zoon vraag of de looproutes makkelijk te volgen waren, kijkt hij mij aan of hij water ziet branden. ‘Looproutes? Ma, waar heb je het over? Wij zijn met 1700 leerlingen in één gebouw. Dan kun je echt geen anderhalve meter afstand houden, laat staan in de ‘goeie’ richting lopen’. ‘En de leraren dan?’, vraag ik hem. ‘Hoe moeten zij dan de afstand bewaren?’ ‘Sommigen dragen een mondkapje als ze door de gangen lopen maar, de meeste niet hoor. Dat is toch niet vol te houden en bovendien ook benauwd, lijkt me zo’. Tot zo ver de geruststelling. Ik bid maar dat alles wel goed gaat en een coronahaard geen voet aan de grond van het CLD en alle andere scholen krijgt.

Een rustige zolder

Ik wil, net als elke ouder, dat de scholen open kunnen blijven en we niet weer terechtkomen in een lockdown. Het zal vast aan mijn gebrekkige pedagogische skills liggen dat ik niet nog een keer de moed op kan brengen om mijn kind te motiveren en te stimuleren om zelf thuis aan de slag te gaan. Ik wil rustig thuis op zolder kunnen werken totdat de tijd aanbreekt dat we allemaal de anderhalve meter afstand-regel kunnen loslaten. Als die tijd eindelijk aanbreekt hoop ik vooral dat de puber nul tekorten staat en dat de coronakilo’s bij iedereen zijn verdwenen.

Lees ook

Column van Chantal: ‘De tevredenheid van de mensen in het verzorgingstehuis, heb ik bij mijzelf gemist’

“Chantal! We hebben goed nieuws! Je mag weer aan de vrijwilligers-slag in het verzorgingstehuis. All...

Column van Chantal: ‘Fijne zomervakantie en meer ruimte toegewenst!’

Drie maanden geleden zaten we (bijna) allemaal braaf thuis onze quarantainetijd te vullen met breien...

Column van Chantal: ‘Afval scheiden voor pubers en andere hardnekkige afvalscheidings-ontkenners’

"Chant, we moeten die kinderen duidelijk gaan uitleggen wat waar in moet. Anders weten ze ons te vin...

Meer over

Column

adv.