Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Column van Chantal: ‘Fijne zomervakantie en meer ruimte toegewenst!’

Door Chantal Deen 21 juli 2020

Drie maanden geleden zaten we (bijna) allemaal braaf thuis onze quarantainetijd te vullen met breien, punniken, netflixen en macrameeën. Inmiddels winkelen we er weer op los met z’n allen, en kruipen we dichter naar elkaar toe alsof er nooit iets gebeurd is. Mijn eigen shopsessie afgelopen weekend zette me aan het denken. 

Voor mijn verjaardag heb ik een bon gekregen voor een hippe winkel in de stad. Die bon brandt natuurlijk in mijn zak dus hup, ik spring op de fiets en rij erheen. De zaak is smal en diep, de fameuze pijpenla, wat maakt dat ik even moet wachten voordat ik naar binnen mag. Als ik eindelijk naar binnen mag, merk ik dat die 1,5 meter hier niet te hanteren valt, dus pak ik mijn denkbeeldige meetlat erbij en weet vijftig centimeter ruimte tussen mij en een andere shopper te creëren. Daar waar ik twee maanden geleden in paniek zou raken als ik té dichtbij iemand stond, sta ik nu ontspannen de uitgestalde spullen te bewonderen.

Nieuwe normaal vs. oude normaal

Niet veel later voel ik dat een complete vreemde praktisch in mijn nek staat te hijgen. Die vreemde blijkt een dame uit Engeland. Ze vraagt me in onvervalst Engels ‘I am sorry love, can I get past you?’ ‘Yes of course you can’, zeg ik. Pas op dat moment kom ik weer terug in de werkelijkheid die corona heet en laat ik haar op gepaste afstand passeren terwijl ik mijn buik intrek (alsof dat helpt😉).  De Engelse vrouw glimlacht naar me en kijkt mij net iets te lang aan (de ‘heb jij misschien corona check?’ vermoed ik) voordat ze in een andere pad inslaat. Als ik iets moois heb gevonden, reken ik af en verlaat de winkel. Nou, dat ging op wat kleine inschattingsfoutjes na best goed, toch?

‘Als het te lang duurt, schuif ik steeds een paar centimeter dichterbij’

De volgende winkel die ik binnenloop, hanteert totaal geen deurbeleid. Het is er, zoals we pre-corona zeiden, gezellig druk. Ik zie een schattig ringetje die ik pas maar toch weer terugleg (tijdens de lockdown heb ik mezelf beloofd minder te shoppen, goed voornemen hé?). Terwijl ik verder rondkijk, laat de ring mij niet los. Hoe leuk hij mij zou staan en welke jurk ik erbij aan zal trekken, zijn gedachten die me in me opkomen. Ik moet hem gewoon hebben! Bij de ring staat nu een meisje rustig mijn ring en andere ringen te bewonderen. Ik denk weer even aan de 1,5 meter en wacht rustig af. Als het te lang duurt, schuif ik een paar centimeter dichterbij en nog een paar. Ik schiet langzaamaan weer terug in het ‘oude’ normaal totdat ik bijna naast haar sta. Wat nou nieuwe normaal, ik wil die ring en ik wil het nu. Het meisje loopt weg en ik pas de ring nog eens maar, de coronaminimalist in mij roept op tot het niet kopen van nog meer prullaria.  Met lege handen loop ik de winkel uit.

Hou vol, hou afstand

We hoesten en niezen keurig in de elleboogplooi (geweldig scrabblewoord) en we dragen braaf een mondkapje in het openbaar vervoer. Wat we steeds minder vaak doen is die afstand bewaren. We kruipen weer dichter naar elkaar toe omdat we het willen en er ook naar hunkeren. Ikzelf ben het levende bewijs, zoals je hierboven kunt lezen. Toch lijkt het verstandig om nog even vol te houden en die anderhalve meter afstand, daar waar kan, aan te houden. Een tweede golf ligt volgens sommige media alweer op de loer. Voordat we het weten, zitten we weer in lockdown puzzels van 2000 stukken te leggen.

Ik wens jullie een prachtige zomervakantie toe met veel zon en nog meer ruimte. Let op jezelf en op elkaar! 

Lees ook

Column van Chantal: ‘Afval scheiden voor pubers en andere hardnekkige afvalscheidings-ontkenners’

"Chant, we moeten die kinderen duidelijk gaan uitleggen wat waar in moet. Anders weten ze ons te vin...

Column van Chantal: ‘Speel deze zomer toerist in eigen stad en help de Delftse ondernemers’

Wist je dat in de rondvaartboot in Delft maar twaalf mensen per vaart mee mogen door corona? Normaal...

Meer over

Column

adv.