Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Column van Chantal: ‘Fietskoeriers in Delft mogen wel eens op fietsles’

Door Chantal Deen 11 november 2019

Fietskoeriers. In Delft krioelt het er inmiddels van. Het is een duurzamere manier van bezorgen dan op scooters, maar afgelopen week was Chantal even helemaal klaar met die supersnelle elektrische fietsen. Het begon met een belletje van haar dochter:

“Mam, mijn fiets is omgegooid en de hele kettingkast ligt aan diggelen. Ik kan echt niet naar huis fietsen. Wat nu?”, hoor ik door de telefoon. Ik vertel mijn dochter dat ze dan maar met de fiets aan de hand naar huis moet lopen. Op haar ‘ja maar’s’ reageer ik maar wijselijk even niet. Als ze een half uur later thuis is,  komt het stoom nog net niet uit haar oren. “Ik ben plat op mijn smoel gegaan doordat een fietskoerier met elektrische fiets in de tegengestelde richting mij de pas af sneed. En nou is mijn fiets nog een keer gevallen. Alsof dat niet genoeg is, wilde een brommerrijder nog een praatje met mij aanknopen langs de Provincialeweg. Toen ben ik van pure ellende gaan janken en dat was zijn startsein om te vertrekken.” Mijn zoon hoort dit aan en zegt, “Het is niet leuk om een meisje te zijn in deze tijd hè.”

Gelukkig waren er omstanders

Als ze bedaard is vraag ik haar of ze nog weet waar de fietskoerier voor werkte. Shabu Shabu, Pizza Domino’s, wie? Ze kan het zich niet meer herinneren. Wat ze wel weet is dat hij (het was een knul) gewoon doorfietste, haar achterlatend op haar giechel. Gelukkig ontfermde omstanders zich over haar en is heeft haar weg naar huis al strompelend kunnen vervolgen (haar woorden).

“Zijn die koeriers nou helemaal belazerd”, roept mijn man. “Ik ga ze allemaal bellen, die eettoko’s dan.” Maar omdat we niet echt weten voor welke eettent hij werkt, heeft het weinig zin. Wat rest is dat mijn dochter pijn in haar rug heeft en er een fiets in de schuur staat waar de fietsenmaker een dagtaak aan heeft.

Schoon en slim, maar wat doet zo’n fiets op het fietspad?

Ik juich van harte het begrip ‘fietskoerier’ toe. Het is een schone en slimme manier om eten vervoeren. Maar draven we letterlijk niet door. Zo’n fiets is elektrisch en gaat al snel zo’n 25 kilometer per uur met uitschieters van 45 kilometer per uur. Wat in hemelsnaam doet zo’n fiets op het fietspad? Of erger nog in mijn dochters geval, op het voetpad? Alles om op tijd het eten ergens af te leveren?

De plaats van het ongeval was het altijd duidelijke, overzichtelijke voet- en fietsgangers vriendelijke overgang (kuch) ter hoogte van Koos de Roos (Havenstraat meets Spoorsingel meets weg naar Centraal station). Tel daarbij de schemer op en je hebt een perfect scenario voor een ongeval.

Fietscursus

Ik ben boos omdat de knul in kwestie besluit door te fietsen of misschien niet eens heeft doorgehad dat hij mijn dochter onderuit heeft gereden. Ook ben ik boos op die bedrijven die vaak jonge knullen en meiden zonder enige vorm van begeleiding de weg op sturen. Denk even na en geef die mensen een goed rij-advies. Check daar ook op. Bij de Albert Heyn moeten pubers een complete presentatie houden voor hun toekomstige baas om een baantje als vakkenvuller te mogen uitoefenen. Misschien een idee om een fietscursus te geven: ‘hoe let ik op mijn omgeving’ én eerste hulp bij ongelukken.

Zoonlief heeft onze discussie aangehoord en zegt: “Dit is nou precies de reden waarom ik een ouwe brommer wil als ik zestien word. Mij hoor je dan zeker aankomen. Plus dat het goed is voor het milieu want die brommer is er al. Wanneer gaan we een testritje maken pa?”

Meer over

Column

adv.