Column van Chantal: ‘Er zit vást iemand met een liefde voor ijssalons bij de vergunningenafdeling’

Door Chantal Deen 12 juli 2019

Bij mij in de buurt zitten twee avondwinkels op geen vijf meter bij elkaar vandaan. Wat is het nut daarvan? Geen idee. Inmiddels weet ik ook dat er veertien ijssalons in Delft gevestigd zijn waarvan acht in de binnenstad. Het aantal leuke/hippe/flitsende leuke spulletjes winkels waar je ook nog een kop koffie kunt krijgen, is ook niet op één hand te tellen. De verdeling zit best gek in elkaar toch? Wie bepaalt er nu eigenlijk dat we in de binnenstad vanuit acht verschillende locaties een ijsje kunnen kopen?

Ik besluit eens op te zoeken waar ik me als potentiële nieuwe ijsverkoper moet melden. Google leidt me direct door naar de gemeente. Daar raak ik verstrikt in een woud van formulieren. Eerst worstel ik mij door bestemmingsplannen om te weten te komen of er nog plek is voor een ijssalon waar bijvoorbeeld matcha ijs verkocht kan worden (is er nog niet, ik geef jullie gewoon gratis een idee hé). Waarschijnlijk is hier een opleiding hogere wiskunde voor nodig want ik kan er geen touw aan vast knopen. Ik dwaal steeds verder af in de catacomben van de website van de gemeente Delft. Al klikkend en scrollend kom ik  formulieren tegen die gaan over omgevingsvergunning of de ontheffing voor verruiming winkeltijden. Het moet dus mogelijk zijn als entrepeneur om een winkel te mogen openen.

Collega X houdt van ijs

Als de idealiste ijsverkoper alle formulieren heeft ingevuld komen deze via de digitale postweg bij een [email protected] binnen en wat gebeurt er dan? Wie neemt dit in behandeling? Vermoedelijk komt zo’n mail binnen op een [email protected]winkelopeneindegemeentedelft.nl en weet men daar dat collega X iets heeft met ijssalons. Ik stel me het volgende voor:

Collega x, (voor het gemak is het een vrouw) opent met blijdschap in haar hart de mail en denkt: “ Zou het dan toch? Ja, het is weer een ijssalon! Joepie! Hmm, eens kijken. Waar heeft deze ijsliefhebber zijn zinnen op gezet? Ah, een ijssalon in de binnenstad. Wat schattig, ach daar is vast nog wel een gaatje te vinden. Alles om die lange rijen bij De Lelie te doen slinken. Ha, wat denken ze wel, dat ik tijd heb om in die rij te staan? Ik heb wel meer te doen, ijsverkopers te voorzien van een nieuwe stek in Delft bijvoorbeeld. Als ik trek heb in een ijsje wil ik dat meteen en wel nu.”

IJs tegen een prijs

Zo gaat het in mijn hoofd met een aanvraag voor een nieuwe winkel in Delft. In werkelijkheid zal het wel héél anders gaan. Ik ben er helaas nog steeds niet achter hoe. De aanname die ik durf te maken is dat er ook veel winkeliers stoppen, noodgedwongen door gebrek aan klandizie of omdat er simpelweg geen opvolging is voor de bedrijfsvoering. Wat kies je dan als alternatief in dat pand? Een hippe ijssalon met matcha ijs? Ik denk het wel, al was het maar om leegstand en daarmee verpaupering van het straatbeeld tegen te gaan. Maar schieten we niet een beetje door? Is het niet handiger om een evenwichtigere verdeling te maken? Zodat er voldoende smaak in het winkelpalet blijft zitten? We vinden van alles uit in Delft; geen souvenirs maar echte, slimme en ook nog eens functionele gebruiksvoorwerpen. Open daar een paar winkels van. Of meer vintages winkels, want recyclen is zo 2019. Zo sterft de detailhandel niet volledig uit en krijgt de shopper eens wat anders voorgeschoteld.

Tot het zover is geniet ik ervan dat een ijsje kopen nog nooit zo makkelijk was. Ijs in overvloed, maar tegen welke prijs?

Meer over

Column

adv.