Breda

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Margreet vertrok 30 jaar geleden vanuit Breda naar Canada: ‘Ik heb nog steeds geen spijt’

Door Daphne Geelink 25 oktober 2020

Margreet Asselbergs werd geboren in 1962 als jongste van zes kinderen. Thuis, aan de Baronielaan waar haar familie woonde. Toen nog niet wetende dat ze 27 jaar later haar koffers zou pakken om naar Canada te verhuizen: de plek die ze nog steeds haar thuis noemt.

“Toen ik 15 jaar oud was, vloog ik met een vriendin naar Canada voor een vakantie”, begint Margreet te vertellen. “Mijn oudere zus woonde al jaren in Toronto en een van mijn broers was ook net in Canada aangekomen. Ik was op slag verliefd op het land. Ik herinner me nog hoe bijzonder het voor mij was om ’s avonds laat naar de corner store te lopen voor een liter melk. Mijn broer nam me eens midden in de nacht mee naar Niagara Falls en ik was verbaasd dat er nog mensen rondliepen. Dat gevoel van vrijheid maakte een enorme indruk en bleef me jaren bij.”

Verliefd, verloofd, getrouwd en twee kinderen

De van oorsprong Bredase wist het zeker: ooit zou ze naar Canada verhuizen. De man met wie ze uiteindelijk vertrok, ontmoette ze in Dordrecht. “Beiden 18 jaar oud en erg verliefd, dus Canada moest even wachten. Uiteindelijk duurde het nog acht jaar voordat we de koffers pakten. Getrouwd en met twee kinderen.”

“Genoeg om een hoop geweldige herinneringen te maken”

In december van het jaar 1989 was het zover. “Met man, twee kleine kindjes en acht koffers vlogen we naar Toronto. De eerste maanden woonden we bij mijn zus en in het voorjaar van 1990 vonden we een huis in Oakville, waar we de volgende 12 jaar zouden wonen. De eerste jaren waren niet makkelijk: het was hard werken om het hoofd boven water te houden.”

Geen spijt

“Toch heb ik nooit spijt gehad van dit avontuur. We konden de kinderen een heerlijke jeugd geven met weinig geld in een land met ongekende mogelijkheden. Een tent, een paar oude slaapzakken en een volle benzinetank was genoeg om een hoop geweldige herinneringen te maken.”

Toen Margreet in 2002 scheidde van haar toenmalige man en er alleen voor kwam te staan, dacht ze erover na om terug te keren naar Breda. “Ik zat financieel aan de grond met een minimaal inkomen, een huis dat door de bank werd opgeëist en weinig sociale ondersteuning. Canada is een prachtig land, maar het kan hard zijn. Mijn kinderen waren toen al diep geworteld hier, dus ik kon het ze niet aandoen om terug te keren naar Nederland. Het was een moeilijke tijd, maar we zijn er met ons drieën goed doorheen gekomen.”

“Mijn lust voor avontuur is alive and well”

Toekomst

“Ik was twee jaar alleen toen ik een man, een Canadees, ontmoette. Voorzichtig begonnen onze gezinnen te integreren. Hij had ook twee kinderen. Het was wederom een nieuw begin, maar met een wat rooskleurigere toekomst.” Helaas kreeg Margreet in 2010 een grote tegenslag te verduren: ze werd invalide verklaard. “Inmiddels was ik vijftig jaar, en moest ik nog een keer opnieuw beginnen.” Ze had allerlei verschillende baantjes gehad: van zwangerschapscoach tot schoonmaakster, maar een fysieke baan was nu niet meer mogelijk. “Ik begon met schrijven, nothing serious, gewoon om te kijken of ik het iets vond.”

Boeken gepubliceerd

Inmiddels heeft Margreet 36 boeken gepubliceerd, kreeg ze een literaire onderscheiding en een prijs voor USA Today Bestseller. “Daarnaast hebben we vier kinderen die allemaal zelfstandig zijn en een kersverse kleinzoon op wie we dol zijn. Eerder dit jaar kochten we een camper: we zijn van plan om dit geweldige land verder te verkennen. Ik kijk uit naar de komende jaren. Mijn lust voor avontuur is ‘alive and well’ en nee, ik heb nog steeds geen spijt.”

Terug naar de Parel van het Zuiden

Margreet vindt het heerlijk om terug te komen naar Breda. “Het is comfortabel als een oude schoen, en tegelijkertijd iedere keer weer een nieuwe ervaring. Bovendien heb ik nog genoeg familie daar: twee broers, een (schoon)zus, nichten en neven, en tot een aantal jaar geleden leefden mijn ouders nog. Mijn laatste bezoek was in december 2017, toen mijn moeder ziek werd. Zij stierf uiteindelijk in maart 2018, mijn vader was haar een jaar eerder voorgegaan.”

“Met alle kinderen en kleinkinderen hadden we een reünie gepland in Breda, maar dat ging niet door vanwege COVID-19. De plannen zijn uitgesteld tot volgend jaar, we zullen zien of we tegen die tijd kunnen reizen.”

Lees ook:

marleen

Bredanaars in het buitenland: Marleen kiest haar bestemmingen met een dartpijltje

Hoewel Breda natuurlijk bovenaan de lijst staat, moeten we toegeven dat de wereld groter is dan 076....
laarzenpad breda

3 x wandelingen in Breda met een vleugje buitenland

Voor een mooie wandeling met een beetje buitenlandgevoel hoef je Breda helemaal niet uit. Deze drie ...
bredanaars in het buitenland bas

Bredanaars in het buitenland: Bas runt met zijn vrouw een poppodium met camping in Frankrijk

Hoewel Breda natuurlijk bovenaan de lijst staat, moeten we toegeven dat de wereld groter is dan 076....

Meer over

Bredanaars

adv.