Bredanaars in het buitenland: Job reist al 3,5 jaar de wereld over

Door Laura van Etten-Elting 25 maart 2018

Natúúrlijk vinden wij dat Breda de allermooiste plek is om te wonen, maar de wereld is groter dan de Nassaustad. En dus pakken sommige Bredanaars hun boeltje om op een andere plek te gaan wonen. Job Kerkman (28) vertrok 3,5 jaar geleden op wereldreis.

Digital Nomad

Foto: Job Kerkman
Foto: Job Kerkman
Foto: Job Kerkman

“Na mijn vertrek vanuit Nederland heb ik heel wat landen gezien tijdens de eerste zeven maanden van mijn reis. Zo startte ik in Istanbul. Ging daarna naar Dubai, Abu Dhabi, Oman, Hong Kong, Maleisië, Thailand, Maleisië en opnieuw Hong Kong. Daarna China, Nepal, India, Thailand, Laos en Cambodja – totdat ik weer terugging naar Maleisië, maar dit keer voor een langere tijd. Voordat ik uit Nederland vertrok had ik van mijn werkgever in Nederland een aanbod gekregen om voor een periode vanuit het buitenland werkzaamheden te verrichten. Kijken hoe dit zou gaan, als een digital nomad leven. Uiteindelijk heb ik met veel plezier vier maanden in Kuala Lumpur gewoond en gewerkt.”

“Na deze vier maanden heb ik de reis voortgezet om langzaam richting Australië te trekken. Na Kuala Lumpur naar Borneo (Maleisië), toen naar Vietnam, Indonesië en uiteindelijk na 13 maanden alomvattend kwam ik aan in Darwin. Na een jaar in Australië gewoond en gewerkt te hebben, had ik al ideeën om de reis verder uit te breiden. Op die wijze kwam ik ook tot het idee om mijn oude werkgever te contacten of er nog mogelijkheden waren voor een voortzetting van het eerdere leven in Kuala Lumpur. En zo geschiedde.”

Na 2,5 jaar terug in Europa

Bredanaars buitenland job
Foto: Job Kerkman

“Na een maandje in Bali vertoefd te hebben om even stoom af te blazen, ging ik weer aan de slag met werken vanaf mijn laptop. Na een maand Bali, weer een maand naar Maleisië. Terug voor een maand in China, een maand Taiwan, twee maanden Thailand, een maand Japan, een week Korea en toen een maand naar Rusland. In Taiwan wilde ik het idee van Canada doorzetten en heb ik mezelf aangemeld voor een werkvisum – die ik inmiddels op zak heb. Nadat de goedkeuring was gekomen in Thailand, had ik het idee om toch maar eens een bezoek te brengen aan Nederland alvorens ik de oversteek zou maken.”

“Via Japan, Korea en Rusland kwam ik na 2,5 jaar terug in Europa. Van St. Petersburg naar Tallinn in Estland, en uiteraard nog steeds werkende vanaf mijn laptop. Via Estland, Letland, Litouwen, Polen, Hongarije, Roemenië, Bulgarije, Macedonië en Montenegro – uiteindelijk beland in Kroatië waarvandaan ik huiswaarts zou keren naar Nederland als verrassing. Via Dubrovnik naar Split waar Ultra Music Festival het einde zou zijn van deze eerste periode op reis van iets minder dan drie jaar.”

Liever noeste arbeid

Foto: Job Kerkman
Foto: Job Kerkman
Foto: Job Kerkman

“Eenmaal aangekomen in Nederland, bleef ik uiteindelijk iets langer dan gedacht. De bedoeling was zes weken, maar het werd iets minder dan drie maanden. Veel activiteiten, vrienden, familie etc. en voor de zeldzaamheid dat ik terug was, heb ik voor alles de tijd genomen – en nog was het niet voldoende. Wel werkte ik nog steeds voor mijn werkgever, maar op kantoor en geen home office.”

“Na de drie maanden in Nederland, werd een laatste project besproken die ik vanuit het buitenland zou kunnen oppakken, maar wel eerst met twee maanden vakantie. Vanuit Nederland richting Parijs, Madrid, Portugal (twee weken), Trento en Milaan was het tijd om de oversteek te maken naar Costa Rica. Via Costa Rica naar Nicaragua gereisd waar ik in mijn laatste week terug moest naar Costa Rica, waar ik zou herstarten met werk en om de vlucht te pakken naar Guadalajara – Mexico. Hier heb ik acht weken gewoond, en voelde me volledig op mijn plek. Zo zijn er ruwweg drie plekken op aarde waar ik zeker nogmaals voor een langere periode, als in een jaar zou willen en kunnen wonen.”

“Na Guadalajara was het tijd om vakantie te vieren en was het project ten einde. Vier weken genieten van het machtige Mexico om even te genieten alvorens ik door zou gaan naar Canada. As we speak zit Mexico erop, en ben ik inmiddels aangekomen in Edmonton, Canada. Ik heb mij ingeschreven voor een aantal cursussen, maar ben nog werkzoekende. Na een langer reizend bestaan en werkende vanaf mijn laptop, dat zeker zijn voor- en nadelen heeft, wil ik mij nu richten op andere werkzaamheden. Liever noeste arbeid dan opnieuw achter een computer of laptop kruipen.”

Een stadshart met een heerlijk plein

Bredanaars buitenland job
Foto: Job Kerkman

“Door de grote diversiteit aan plekken, is het moeilijk te beschrijven wat de verschillen zijn met Breda. Zo heb ik in steden gewoond voor langere periodes met inwoners tussen de 5 en 26 miljoen, dus laten we zeggen dat het meest voorname aan Breda de bereikbaarheid en compactheid is. Daarnaast mag Breda zichzelf prijzen met de vele festivals die het jaarlijks organiseert. Breda Barst, Jazz, HBO intro (als dat nog bestaat), Dancetour, Breda Salsa. Teveel om op te noemen! En een stadshart met een heerlijk plein waaraan je lekker kan borrelen in de zomer, is toch net wat anders dan een strand of een stad met een pleintje in een district.”

“Inmiddels ben ik in Canada waar het overdag tussen de -8 en -12 is, en in de nacht tussen de -15 en -17. De temperaturen zijn dus wel net even iets anders, zelfs in beroerde winterse omstandigheden in Nederland. Tevens heb ik veel shifts gemaakt tussen extreem warme en extreem koude oorden. Van Kuala Lumpur (33 graden), naar Shanghai, China waar het 6 graden was. Naar Novosibirsk, Siberië waar het de ene dag +10 was en de volgende dag -9. Of van Mexico (30 graden) naar Edmonton (-8 graden).”

Een avondje in de kroeg

Bredanaars buitenland job
Foto: Job Kerkman

“Bredanaars zijn gezellig en houden van een avondje in de kroeg. De kroegcultuur in het buitenland is toch net even wat anders. Veel plekken hebben grote clubs (high-end), waar ik mijzelf prima vermaak – maar een avondje kroeg hangen zou toch ook wel eens lekker zijn.”

“Daarnaast vind ik niet dat Nederlanders erg uitnodigend zijn naar buitenlanders, zelfs in Breda is dat anders of een moeilijk item. Men is zich er niet van bewust. Als ik dat afzet tegen de openhartigheid en nieuwsgierigheid van mensen in China, Japan, Thailand, Indonesië, Mexico (die je gewoon aan tafel of thuis uitnodigen), zijn wij in Nederland zeer behouden. We vinden het al snel een dingetje als iemand je iets langer aankijkt, of als iemand je aanspreekt gelijk het idee hebben dat die iets van je wilt, als in geld. In veel van deze landen heeft men geld of weinig geld, maar dat maakt de uitnodiging niet minder hartelijk. Je bent altijd welkom, zelfs als er amper brood op tafel kan komen voor het gezin zelf.”

“Gedurende mijn verblijf van afgelopen zomer in Nederland ben ik vijf keer in Breda geweest. Mijn ouders wonen in een dorp tussen Arnhem en Nijmegen, maar Breda voelt toch als mijn thuis in Nederland. Een plek waar ik altijd graag kom, als is het maar voor een koffie en om een rondje door de stad te lopen. Zelfs even door de Haagdijk waar ik woonde en langs de NHTV rijden op de terugweg, dat toch een sentimentele waarde herbergt, is er ook altijd bij!”

Woon jij in het buitenland?

Reis jij al jaren de hele wereld rond? Heb je je voorgoed gevestigd in een ver land? Elk vertrek heeft zo z’n eigen verhaal en laten wij daar nou altijd naar op zoek zijn. De tranentrekkers, de romances en de dappere dodo’s die niet zouden misstaan in ‘Ik vertrek’, we horen ze heel graag.

Ben jij of ken jij een van de vertrekkers uit Breda? Laat het ons weten via [email protected] of dit formulier.

adv.