Kyki schreef een boek over haar adoptie: ‘Niet activistisch, maar wel met mijn mening’

Door Marjan Kieboom 13 november 2018

Razend druk als ze is als tekstschrijver voor Witte Rook en Kop, bedrijft Kyki Vermaire in haar zeldzame vrije uurtjes de kunst van het spoken word, een vorm van poëzie. Ook bracht ze een boek uit met haar persoonlijke adoptieverhaal. 

Een paar keer droeg ze haar gedichten voor op het podium. Een open podium, in de Randstad. Tot ze overwoog of ze elke keer weer die spanning opnieuw wilde beleven. Tot het einde van de avond met zweethanden zitten voor je op kan. En ze was al druk als tekstschrijver en met het uitbrengen van haar boek. Kyki Vermaire besloot prioriteiten te stellen en haar poëzie een niet onverdienstelijk hobbymatige onderneming te houden. “Mijn interesse voor spoken word pieces is eigenlijk ontstaan door een YouTube filmpje van de Londense Suli Breaks. Ik ben gaan onderzoeken hoe die cultuur zich ontwikkelt in Nederland en afgegaan op een eerste workshop in het Dordrechts museum. Aan de hand van een kunstwerk schreef ik mijn eerste spoken word piece.” 

Suli Breaks

Spoken word hoeft niet te rijmen, er is geen vaste vorm. Kyki ging de woordkunstenaar nog een keer live zien en constateerde in Nederland een cultuurverschil tussen boven en beneden de rivieren: “In de Randstad zijn de voordrachten meer urban, hier is het meer poëzie.” De schrijver bekent een hang te hebben naar de spoken word traditie met maatschappelijke thema’s. “Maar ik hang er ook een beetje tussenin. Maatschappijkritisch én op mezelf gericht.” De inspiratie? “Het klinkt misschien boring, maar ik haal de thema’s uit mijn dagelijks leven. Soms sta ik zelf te kijken van de diepere lading die het krijgt.” De poetry corner op haar website is dus de uitkomst van haar schamele vrije uurtjes. “Misschien dat ik ooit nog eens zoveel bravoure heb, dat ik weer het podium op klim. Maar voor nu is social media een prima plek.”

Trots resultaat van de reis naar haar geboorteland Zuid-Korea is haar boek over adoptie, Far Skies. In 2005 kwam ze er voor het eerst en schreef ze wat ze voelde ter plekke van zich af. Hoewel ze in een reisgenootschap was, voelde ze zich alleen. Terug in Nederland wilde Kyki iets doen met deze schrijfsels. Fanatiek ging ze aan de slag met wat een boek moest worden. “De eerste 30.000 woorden heb ik eruit geknald. En toen had ik er genoeg van,” lacht ze. “Ik kreeg bijna een aversie tegen Korea.” Ze was inmiddels gevraagd voor een documentaire van een Koreaanse omroep, waarvoor bij haar thuis het ‘perfecte Koreaanse plaatje’ werd gefilmd. “Ik moest stofzuigen in beeld en in alle vroegte ontbijt maken voor mijn partner. Dat was zo vervelend dat ik even klaar was met pro-Korea en de daar gangbare normen en waarden.”

Foto: Kyki Vermaire

Niet activistisch

De plannen voor het boek lagen zo een tijdje stil. Pas in het eindtraject van de ‘Poetry Circle Tilburg’ was ze eerlijk naar zichzelf en besloot ze de plannen voor het boek weer op te pakken. En helemaal opnieuw te beginnen. “Het moest anders. Ik wilde meer met illustraties en gedichtjes doen. Mijn kijk op dingen was ook veranderd.”

Far Skies werd van kaft tot kaft opnieuw geschreven – en zeer positief ontvangen. Ze was nooit zo open over haar achtergrond en had niet echt een statement over adoptie. Haar autobiografie geeft meer inkijk in haar leven en gedachtewereld. “In het begin was ik heel erg op zoek naar antwoorden en activisme. Maar zo ben ik helemaal niet. Het is een document geworden met mijn verhaal. Niet activistisch, maar tussen de regels door lees je wat ik vind en voel. De vorm die het heeft gekregen, past het best bij me.” Volgend jaar gaat ze weer naar Korea. Naar haar tweede thuis. En van de eetcultuur genieten.

Lees ook:

Tosca

Tosca organiseert vintagetours in Breda: ‘Ik help mensen de parels eruit te pikken’

Tosca Heemskerk is altijd al servicegericht geweest en zo'n type dat alles in goede banen leidt. De ...
bianca

Bianca zette een stekcommunity op in Breda: ‘Het is echt niet meer voor geitenwollensokken-types’

Tot een jaar geleden was home sweet home niet zo belangrijk voor Bianca van Brakel (36). Ze was over...
junior directeur citymarketing

Luuk (16) is benoemd tot junior directeur Citymarketing: ‘Hoogbouw zou Breda wat stadser maken’

Luuk Peters (16) is de eerste directeur in zijn familie. Geboren in het Ginneken en getogen in Boeim...

adv.