Breda

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Bredanaar Patrick is nierpatiënt: ‘Ik wil mijn vrouw en kinderen niet alleen achterlaten’

Door Daphne Geelink 29 juni 2020

Het leven van Patrick van der Linde (39) stond op zijn kop nadat hij op zijn zeventiende te horen kreeg dat hij nierpatiënt is. In de jaren daarna onderging hij twee transplantaties, maar zijn lichaam stootte beide donornieren af. Ondanks alles geeft de Bredanaar niet op: “Ik leef voor mijn vrouw en kinderen.”

Patrick is altijd fanatiek voetballer geweest, maar op zijn zeventiende merkte hij dat er iets mis was. “Mijn coach toentertijd vond mijn conditie achteruitgaan en tijdens een aantal wedstrijden had ik erg dikke benen door vocht”, vertelt Patrick. “In het ziekenhuis werd later duidelijk dat ik een nierziekte had. Ja, dat kwam wel even binnen. Het zorgde opeens voor allerlei beperkingen in mijn leven.”

Geen zout

“Zo moest ik bijvoorbeeld op mijn zout letten. Een stokbroodje, een krentenbol of een speculaasje: het mocht niet meer. Het is onvoorspelbaar in hoeveel etenswaren zout zit.” Tamara en Patrick kennen elkaar 16 jaar en vanaf dag één kookt zij zoutloos. “Daarnaast moet ik strikt zijn met wat ik drink. Twee liter limonade op een dag gaat niet, want door de dialyse kan ik niet plassen.”

Dialyse

Dialyse, wat is dat? Patrick legt uit dat het een behandeling is die een deel van de nierfunctie overneemt. De term betekent letterlijk scheiden: het haalt afvalstoffen, overtollige zouten, zuren en water uit het bloed. “Nadat ik te horen kreeg dat ik nierpatiënt was, heb ik zes jaar dialyse gehad. Daarna kreeg ik de nier van mijn oma, maar op de operatietafel werd al duidelijk dat mijn lichaam de nier afstootte. Na anderhalf jaar is hij ermee uitgescheden.”

Dit was rond dezelfde tijd dat Patrick zijn grote liefde Tamara ontmoette. “We zijn in die tijd erg hecht geworden, we maakten zoveel samen mee.” Nadat Patricks donornier ermee ophield, zat hij anderhalf jaar aan de dialyse. Daarna kreeg hij een nier van zijn moeder. Om te voorkomen dat zijn ziekte deze nier afstootte, onderging hij een plasmabehandeling waarbij schadelijke stoffen werden vervangen voor schoon plasma. “Hiervoor ging ik zes jaar lang wekelijks naar het ziekenhuis in Rotterdam. Daarna was het niet meer nodig. Toen ik dat hoorde, kon mijn geluk niet op.”

De nier ging achteruit

Patrick leefde tien jaar met de nier van zijn moeder. “Tijdens een controle kwam ik erachter dat mijn nier sterk achteruitging. Hij had zijn beste tijd gehad.” Vanaf daar begon alles weer van vooraf aan. Hij zit nu maandag, woensdag en vrijdag vier uur aan de dialyse. “Het is overleven”, stelt hij. “Als ik een week niet ga, overlijd ik. Dan komen er teveel afvalstoffen in mijn lichaam die me vergiftigen. Een dialyse is net voldoende om te blijven leven.”

Zijn vrouw Tamara en hun twee jongens

Patrick glundert wanneer hij over zijn vrouw en kinderen begint. “Samen met Tamara heb ik twee jongens van 9 en 12 jaar. Ze zijn helemaal gek van voetbal, net als papa.” De Bredanaar is hecht met zijn gezin: “Ik ben zo gelukkig met mijn vrouw en kindjes, daar leef ik voor. Het geeft me kracht.”

“Als nierpatiënt moet ik niet verwachten dat ik oud word”, zegt Patrick even later. “Dat ik mijn kinderen niet oud ga zien worden, vind ik het allermoeilijkst. Ik merk dat ik steeds zwakker word en mijn spiermassa verlies. Na de dialyse ben ik helemaal op, dit was een aantal jaar geleden wel anders. Het is heftig: ik wil mijn vrouw en kinderen niet alleen achterlaten.”

Corona

“Voor corona ging ik nog weleens een pakje boter halen bij de supermarkt, maar dat kan helaas niet meer.” Patrick behoort tot de risicogroep en moet goed oppassen dat hij niet besmet raakt met het coronavirus. Tijdens ons telefonische gesprek ligt zijn zoontje ziek op de bank. “Hij heeft koorts en is verkouden, dus daar kan ik helaas niet bij komen.”

Een nieuwe nier

Een nieuwe nier zou Patrick kunnen helpen, al is dit zoeken naar een speld in een hooiberg. “Ik heb een zeldzame antistof in mijn lichaam. Mijn donor moet diezelfde stof hebben en daarnaast over dezelfde bloedgroep beschikken. Naar schatting heeft één op de veertigduizend mensen de antistof in hun lichaam. Een Rotterdamse arts die al tientallen jaren werkzaam is in het ziekenhuis, is dit nog nooit tegengekomen. Dat maakt het zo lastig.”

Het wordt al snel duidelijk dat Patrick één grote wens heeft: een nieuwe nier. “Ik wil weer met de jongens kunnen ravotten of met mijn vrouw op vakantie. Ik blijf hoop houden.”

Lees ook:

Wendy Torenvliet-Meijs

Wendy had borstkanker: ‘Je wordt bij je nekvel gepakt en in een rollercoaster gezet’

Van dolfijnen kijken in een tropische baai naar afwachten of je dood gaat. Zo zag het leven van Wend...
breda grote kerk singels kma

Breda krijgt een nieuwe huis-aan-huiskrant: indebuurt Breda

Op 1 juli valt de allereerste editie van de huis-aan-huiskrant op de deurmat van maar liefst 75.200 ...
t-huis breda weekendnieuws breda

Nieuwe eigenaren: twee vrienden nemen het T-Huis in Park Valkenberg over

De voormalig eigenaresse van het T-Huis in Park Valkenberg beëindigde na 18 jaar de huurovereenkomst...

adv.