Sanne wil maar een ding: letterlijk de top bereiken

Door Jolinda van Alfen 5 december 2018

Werken, eten, trainen, slapen. En opnieuw. Het leven van Sanne de Baaij (35) is de afgelopen maanden aardig voorspelbaar. “Ik wil zo graag de top bereiken. Afhaken omdat mijn conditie toch niet goed genoeg is, nee dat gaat niet gebeuren.” De Arnhemse doet mee aan de kili-challenge. En ze wil koste wat het kost op de top van de hoogste berg van Afrika staan.

Hoe komt een 35 jarige psychologe erbij om zo’n hoge berg te willen beklimmen? Is ze zo’n berggeit? “Nee helemaal niet! Ik heb ook nog nooit zoiets gedaan. De oproep op facebook om mee te doen met de kili-challenge sprak mij meteen zo aan. De sportieve uitdaging, gekoppeld aan het goede doel; Warchild.”

Enorme kuiten

Sanne gaat naar een informatiebijeenkomst en is overtuigd; ze gaat eind januari een van de 7 summits bedwingen. “Het is zo tof om dit met een groep mensen te doen die je helemaal niet kent. Maar wel met allemaal hetzelfde doel.” Die berg bedwingen. Wat doet ze daar allemaal voor? “Ik ben als een malle gaan trainen. Bij de sportschool waar ik al kwam, kon ik persoonlijke begeleiding krijgen. Dat is heel fijn. Nou ja, van Sven, mijn trainer heb ik nu deze enorme kuiten gekregen.”

Sanne trekt een broekspijp omhoog om haar woorden kracht bij te zetten. “Tja, ik schijn dat nodig te hebben om die berg op te kunnen. Voor het goede doel dan maar. Ik weet wel dat als het achter de rug is, ik wel mijn trainingsschema’s ga aanpassen.” Helemaal stoppen met sporten gaat ze als dit avontuur is afgerond niet doen. “Ik sport nu elke dag, een paar keer per week krachttraining in de sportschool en verder loop ik vaak hard. Mijn hockeytrainingen gaan ook gewoon door. Het is een manier van leven geworden die mij wel goed bevalt. Ik heb hartstikke veel energie.”

Enorme hoogte

En ze kan alle energie straks goed gebruiken. Waar ziet ze het meest tegenop? “De hoogte. Dat is gewoon onvoorspelbaar, hoe gaat mijn lichaam daarop reageren? Dat vind ik wel spannend. Maar ook de omstandigheden, het weer kun je niet regelen. Dat maakt het ook wel een fantastische ervaring.”

Het benodigde startgeld had ze snel binnen. “Ik heb er wel heel veel voor gedaan, allerlei tegenprestaties beloofd. En hoe meer geld naar het goede doel kan, hoe beter. Ik betaal helemaal zelf de reis en deelname, al het sponsorgeld gaat naar Warchild.” Ze heeft veel steun ervaren in haar omgeving. “Collega’s die mijn werk opvangen, vrienden die een rondje mee rennen in het park. Dat is hartstikke fijn.” Toch moet ze het straks op eigen kracht doen. De Kilimanjaro is met zijn 5895 meter hoogte een behoorlijke fysieke en mentale uitdaging. “Natuurlijk doe ik het niet alleen, maar met een team. We hebben al een aantal bijeenkomsten gehad, er ontstaan trainingsgroepjes en we appen al heel wat af. We gaan elkaar er doorheen slepen.”

Kinderen in oorlog

Met in haar achterhoofd de kinderen in oorlogsgebieden die geholpen kunnen worden. “Hulp hebben deze oorlogskinderen hard nodig. Elke dag opnieuw. Zo zag ik laatst een item op het journaal over oorlogskinderen uit de Syrische stad Raqqa. Een jongetje vertelt recht in de camera hoe hij gedwongen is om te kijken naar onthoofdingen en amputaties… Als je zijn woorden toch op je in laat werken…… Dit jongetje kan gelukkig nu weer naar school en noemde veerkrachtig dat alles weer leuker was. Maar dat geldt niet voor alle kinderen.”

Sanne had als taak om minimaal 2.400 euro in te zamelen en is daar al mooi overheen gegaan. “Dat is toch fantastisch! Maar er kan zeker nog meer bij hoor!” Wil jij Sanne ook een steuntje in de rug geven en kinderen in oorlogsgebieden steunen, kijk dan hier. En hou indebuurt in de gaten, natuurlijk vertellen we na afloop of Sanne het heeft geflikt (vast wel!).