Marike en Eva van Spijkerbed: ‘deze wijk heeft zoveel te bieden’

Door Samuel Verschoor 6 november 2018

Ken jij het Spijkerbed? Of heb je nog nooit gehoord van dat project waar toeristen die naar onze mooie stad komen kunnen slapen bij bewoners van het Spijkerkwartier? Wij zijn benieuwd naar de mensen achter dit project en gingen op de koffie bij initiatiefneemsters Marike Brüggemann en Eva Bosma.

Ziel van de wijk?

Nadat de methadonpost en de raamprostitutie uit het Spijkerkwartier verdwenen moest de wijk haar ziel terugvinden. Hoe draagt het Spijkerbed hieraan bij?

Eva: “De wijk heeft een behoorlijke ontwikkeling doorgemaakt. Ik denk dat mensen die nu actief zijn in het verleden ook al betrokken waren. Er zijn nieuwe bewoners gekomen met een grotere portemonnee, hierdoor zie je ook een kentering. Het evenwicht van de wijk is veranderd, de buurt was uit balans door prostitutie en verslaafden. Door hun vertrek werd het hier weer aantrekkelijker en de mensen nu hebben ook tijd en energie om de wijk aantrekkelijker te maken.”
Marike: “Ik woon hier sinds 11 jaar in een ex-bordeel dus de situatie van daarvoor heb ik niet meegemaakt. Toen ik hier kwam wonen zag ik wel nog veel, laat ik het ‘achterstallig onderhoud’ noemen.”

Eva: “Eind jaren 70 was hier heel veel geweld en drugs, toen wilde ik hier eigenlijk wel weg. Ik ben toen verhuisd van de Spijkerstraat naar de Prins Hendrikstraat, dat is net honderd meter maar het geweld hield op om de hoek.”
Marike: “De diversiteit is er nog steeds wel. Er zijn mensen die vinden dat ze in deze buurt op stand wonen en mensen die hier in heel andere omstandigheden moeten leven.”

“De wijk spreekt tot de verbeelding door de schoonheid, het contrast, het verleden, de verborgen plekjes, en het onverwachte groen overal. Verrassingen genoeg.”

Eva: “Je ziet mensen die heel zelfredzaam zijn, maar ook veel studenten en mensen die met minder moeten rondkomen. In bredere zin is er eigenlijk weinig cohesie, dat is voor verbetering vatbaar.”
Marike: “We hebben hierom ook het Spijkerbed opgericht, om mensen met elkaar in verbinding te brengen. Mensen die hier wonen, werken, of tijdelijk deel willen uitmaken van de wijk.”

Is dit een fulltime baan voor jullie of een project ernaast?

Eva:  “Voor mij is het een bestuursfunctie maar zeker geen fulltimebaan. Ik ben momenteel met pensioen. Ik coördineer nog wel een tijdschrift en heb de kleinkinderen graag over de vloer.”
Marike: “De coördinatie vergt veel tijd maar is geen fulltime baan. Zo’n twintig uur in de week is vaak genoeg.”

Is het project winstgevend of überhaupt kostendekkend?

Eva: “Winstgevend is het niet. We zijn wel kostendekkend, als stichting kunnen we sowieso geen winst maken.”
Marike: “We werken momenteel met vergoedingen.”

Eva en Marike Spijkerbed

Wat is het verschil tussen Spijkerbed en een Airbnb?

Marike: “Als je alleen een overnachting wil, kun je beter naar een hotel of Bed & Breakfast gaan. Dat adviseer ik ook wel eens. Het verschil is dat wij een arrangement op maat bieden. Op de website vul je een wensenlijst in, hierna volgt telefonisch contact en kijken we wat de gast het beste past. Een aantal van onze opties zijn; een kookworkshop, een salsa-les, een rondleiding door de wijk enzovoort. Om je een voorbeeld te geven; we passen een ronde door de buurt aan op basis van de interesses van onze gasten, dat is het grote verschil met georganiseerde rondleidingen: alles is maatwerk bij Spijkerbed.”

Wat voor soort mensen komen er op het Spijkerbed af?

Marike: “Iedereen heeft een eigen reden, dat maakt het mooi. Maar altijd mensen die verrast willen worden.”
Eva: “Veel verschillende doelgroepen zoals, jonge ouders die een weekendje weg willen zonder de kinderen, 70 plussers, startende ondernemers, stelletjes.”
Marike: “Ook collega’s die een teamuitje willen.”
Eva: “Het belangrijkste is dat de mensen die hier komen houden van het persoonlijke. Dat moet je wel fijn vinden, dit benadrukken we ook. We willen onze gasten het gevoel geven dat het om hen gaat en niet dat ze inwisselbaar zijn voor de volgende bezoekers.”

Waarom slaat dit project juist in deze wijk in deze stad zo goed aan?

Eva: “Dat weten we niet, wat we wel weten is dat deze wijk veel te bieden heeft. Er is hier veel mogelijk en de wijk is voor buitenstaanders aantrekkelijk.”
Marike: “De wijk spreekt tot de verbeelding door de schoonheid, het contrast, het verleden, de verborgen plekjes, en het onverwachte groen overal. Verrassingen genoeg.”

Zou dit in elke Arnhemse wijk of omliggende dorpen een succes kunnen zijn?

Eva: “Niet in elke wijk of dorp maar wel in veel.”
Marike: “Ik denk zo goed als overal.”
Eva: “Dit zie ik in de Hoogkamp niet gebeuren, ze hebben daar te weinig voorzieningen.”
Marike: “Als je maar een netwerk in de wijk hebt, in principe zou het overal mogelijk moeten zijn.”
Eva: “In principe kan het wel ja maar ik zie het niet overal gebeuren. In verstedelijkt gebied is het makkelijker te organiseren dan in een meer landelijke omgeving. Als wij het hier doen zullen andere mensen het in andere wijken of steden kunnen doen, het Spijkerbed zelf moet geen imperium worden.”
Marike: “We willen best meedenken met mensen die dit op willen zetten in hun eigen wijk.”

Wat is het gekste dat je ooit hebt meegemaakt?

Eva: “Ik had ooit gasten die ik nog bleek te kennen van vroeger, ze herkenden mij alleen niet. Een heel weekend lang zat in dubio; moest ik het ze nu vertellen of niet? Als ik het ze zou zeggen zou dit misschien afbreuk kunnen doen aan hun vakantiegevoel. Uiteindelijk heb ik het niet gedaan. Bij het afscheid zeiden ze dat het gevoel hadden bij oude vrienden op bezoek te zijn geweest.”

Wat is er minder leuk aan het project?

Eva: “Wat ik minder leuk vind is de vrijblijvendheid, soms worden afspraken niet nagekomen, daar kun je dan geen consequenties aan verbinden.”
Marike: “Daar sluit ik mij bij aan. En het wachten op antwoord wanneer je vraagt wie er mee wilt doen om een groep te ontvangen. Dan zie ik het al helemaal voor me hoe leuk het zou kunnen zijn en dan moet ik afwachten. Soms krijg je helemaal geen antwoord en dan moet ik de plannen wijzigen om een groep toch te kunnen ontvangen.”

Wat is jullie visie voor de aankomende vijf jaar?

Eva: “Ik ben optimistisch en denk dat het project een verdere ontwikkeling kan doormaken. Welke kant die ontwikkeling opgaat vind ik minder belangrijk, daar komen we gaandeweg achter. We evolueren met de vraag mee. Binnenkort komt hier een groep beginnende ondernemers. Het is een mix van 25 commerciële en sociale startende ondernemers die een driedaagse cursus in de wijk krijgen. Wij gaan dat faciliteren.”