Martina (54) is vrijwilliger in het buurthuis: ‘Ik doe het uit liefde voor de mensen’

Door Natalie Polman 8 oktober 2019

Ze werkte altijd met veel plezier in de thuiszorg, totdat Martina Leussink-Boutsma (54) na een beroerte volledig werd afgekeurd. “Toen ik de beslissing had genomen vrijwilligerswerk te doen, kwam buurthuis Ons Honk op m’n pad.”

We worden verwelkomd op een gezellig drukke donderdagmorgen. Het ‘crea-clubje’ is al volop met schaar en karton in de weer, aan een andere tafel zitten vrouwen met koffie en thee en een meneer de krant te lezen. Tijdens ons gesprek komen Rummikub en Mens erger je niet op tafel.

Hele dagen thuis

Twee dagen in de week begeeft Martina zich in deze gemoedelijke sferen in buurthuis Ons Honk, middenin de Vogelbuurt in Apeldoorn Zuid. “Ik werkte in de thuiszorg, totdat ik ziek thuis kwam te zitten na een beroerte”, vertelt Martina. Maar hele dagen thuis zitten, op bezoeken aan de fysio na, dat is niks. Op een gegeven moment had ik besloten vrijwilligerswerk te doen. Niet lang daarna stond er iemand van buurthuis Ons Honk voor m’n deur.”

‘Thuis kan ik maar kort iets achter elkaar doen’

Alsof het zo heeft moeten zijn. Vanaf dat moment, nu 2,5 jaar geleden, werkt Martina twee dagdelen in het buurthuis. Dinsdagmiddag en donderdag zijn haar vaste werktijden, maar geen dag is hetzelfde. “Elke dag heeft weer een ander programma, ’s morgens is het vaak gezellig koffie en een krantje of spelletje, ’s middags gaan we bijvoorbeeld samen bakken, zingen, sjoelen, bloemschikken of bingoën. Ook kunnen mensen een hapje blijven eten.”

Waar ze voor regulier werk is afgekeurd, kunnen ze haar handen goed gebruiken in het buurthuis. “Thuis kan ik maar kort iets achter elkaar doen, op mijn eigen tempo. Hier help ik met koffie en thee inschenken, de tafels dekken en afruimen, maaltijden serveren en bijvoorbeeld cadeaus klaarzetten voor de bingo.”

Geen werk

Martina voelt zich helemaal op haar plek. “Je bent hier toch vaak omgeven met wat oudere mensen, net als vroeger in de thuiszorg. Het is ook goed dat eenzame mensen hier terecht kunnen. De sfeer en de gezelligheid zijn heerlijk, ook met de collega’s. Laatst hadden we een uitje met alle vrijwilligers, dat was heel gezellig. Zo leer je elkaar beter en op een andere manier kennen dan alleen binnen deze muren.”

“Ik ben blij dat dit op m’n pad is gekomen. Zolang ik het nog kan, blijf ik hier met veel plezier helpen. Ik noem het liever geen werk, want ik vind het geen werk. Ik doe het uit liefde voor de mensen en dat wordt gewaardeerd. En dat is alleen maar mooi.”

Ben of ken jij een Apeldoorner met een goed verhaal?

Laat het ons weten! Misschien wordt hij of zij binnenkort Apeldoorner van de Week op indebuurt!

Lees ook:

Niels Drenth, Temptation Island Vips 2019

Temptation Island-verleider Niels: ‘Ik ben eigenlijk helemaal geen verleider’

Ben je lekker met een vriend door het prachtige Thailand aan het backpacken, gaat je telefoon. Dat i...
stadsfotograaf Sven Scholten

Stadsfotograaf Sven Scholten gaat op zoek naar ‘Mooi Volk’

Net 30 is 'ie, maar inmiddels heeft hij al aardig naam gemaakt als fotograaf: Sven Scholten. Sinds k...
Bea Blom

Bea ging van Etos-medewerker naar zelfstandig pedicure: ‘Dit past helemaal bij mij’

Bea Blom (56) wist al op jonge leeftijd dat ze drogist wilde worden. Eenmaal aan het werk als drogis...

adv.