Wijkagent Jan van Asselt: ‘Alleen als je zelf respect toont krijg je wat terug’

Door Britte van Erven 27 maart 2018

Je hebt hem vast wel eens in de binnenstad gezien: wijkagent Jan van Asselt. Centrum oost is zijn territorium en daar is hij maar wat trots op. Wie is Jan van Asselt en wat doet hij als wijkagent? In ‘Apeldoorner van de week’ mogen we een middag met hem mee op pad.

Het portier is nog niet dichtgevallen of Jan wijst al naar de apparatuur voorin de auto: “Hierop hoor je continu de meldkamer. Wil je meeluisteren? Dan laat ik ‘m aan staan.” Jan legt vervolgens kort uit welke ‘accessoires’ er bij zijn imposante outfit horen: portofoon, handboeien, pepperspray en vuurwapen. Of hij die laatste wel eens gebruikt heeft? “Ik heb alleen het holster eens open gehad, maar mijn wapen nog nooit getrokken. Verder is het gelukkig niet gekomen tot nu toe.”

wijkagent jan van asselt
foto indebuurt

Met de auto rijden we naar het Marktplein, waar we te voet verder gaan over de Hoofdstraat. Bij verschillende winkels stapt de wijkagent even naar binnen. Soms gewoon even om te kijken hoe het gaat en soms met een reden. Bij één van de winkels is er bijvoorbeeld sprake geweest van overlast door zwervers, bij een ander is gisteren een winkeldiefstal geweest en weer een ander heeft wel eens overlast door een wietlucht.

Altijd in contact

“Dat vind ik het mooiste, dat je met iedereen in contact bent. Een wijkagent weet precies wat er speelt in zijn wijk dus mijn netwerk is van groot belang,” legt Jan het verschil tussen een gewone agent en een wijkagent uit. “Veel netwerken en je contacten goed onderhouden. Men moet me weten te vinden als het nodig is. En goed kunnen signaleren en adviseren, dat is heel belangrijk.”

Jan begon ooit als burger bij de administratieafdeling van de politie, waarna hij doorstroomde naar de meldkamer. Daar begon het toch te kriebelen. Hoewel bij de politie gaan vroeger niet eens een jongensdroom van Jan was heeft hij zijn roeping nu helemaal gevonden: “Echt, ik voel me als een vis in het water. Dit wil ik tot mijn pensioen blijven doen, zeker weten,” zegt Jan. Samen met twee andere wijkagenten heeft hij sinds 2015 de binnenstad onder zijn hoede. Centrum oost, volgens hem absoluut de mooiste wijk van Apeldoorn, mag hij zijn wijk noemen. Dat hij dat meent is te zien: Met kalme stappen hij loopt over de Hoofdstraat, alsof hij er thuis hoort. Enkele winkeliers zwaaien enthousiast als ze Jan voorbij zien komen en hier en daar maakt hij een kort praatje.

‘Ik voel me als een vis in het water’

Ter hoogte van de Albert Heijn fiets een nietsvermoedende scholier tussen het winkelend publiek door. “Stap jij even af vriend?” sommeert Jan hem netjes van zijn fiets af. De jongen weet niet hoe snel hij op de grond moet springen. De donkere kleding met de bekende lichtgele strepen brengen wel wat bewonderende blikken teweeg in de winkelstraat, maar dat valt Jan allang niet meer op. “De eerste keer dat je in uniform loopt heb je wel het gevoel dat iedereen naar je kijkt, nu ben ik eraan gewend en zie ik het niet eens.”

Het belang van respect

Een straat verder zien we een jonge man die aan het bedelen is. Op zijn hoofd prijkt een duivenveer, die sierlijk omhoog staat zoals bij een indianentooi. Hij heeft beet: de man die hij aanspreekt geeft hem wat kleingeld. Jan kent de man uit het straatbeeld en roept zijn naam. “Kom eens hier jongen, wat was je nou aan het doen?” zegt Jan terwijl hij op de jongen afloopt. “Heeey ome Jan, ouwe kanjer, boks!” Breed lachend steekt de man zijn vuist naar Jan uit.

wijkagent jan van asselt
foto indebuurt

Enigszins streng spreekt de wijkagent hem opnieuw aan op zijn succesje van net. “Gisteren was er ook al wat hè, lag je met een biertje op het Marktplein in de zon. En nu weer iets. Wat gaan we nou afspreken?” “Dat we allebei onszelf blijven, goed?” probeert de man schoorvoetend. “Oké, ik ga niet meer bedelen. Jij helpt mij maar ik zou jou ook helpen als het nodig was hoor ome Jan. Boks.” Jan bokst terug. “Weet ik toch, maar dit is de laatste keer geweest hoor. Wat doe je eigenlijk met die veer?” vraagt Jan zich af. “Die hou ik op hoor, staat gewoon mooi en ik voer altijd de duiven. Zijn hartstikke lief hoor” verklaart de man zijn ongewone accessoire.

wijkagent politie
foto indebuurt

Het is mooi om te zien hoe de twee met elkaar omgaan: vriendelijk en met respect. Dat wederzijdse respect voor elkaar is iets wat volgens Jan heel belangrijk is. “Als je iemand niet met respect behandelt krijg je echt niks terug, dan vertelt niemand je wat” legt hij uit. We wandelen verder naar het stadhuis, waar de wijkagent een bespreking heeft met verschillende instanties.

Samenwerken met instanties

Het gaat om een MDO (multidisciplinair overleg) waar onder andere Omnizorg, GGNet en de gemeente bij betrokken zijn. Jan: “Dit gaat bijvoorbeeld over iemand met verschillende problemen waar men zich grote zorgen om maakt. Met zo’n overleg bekijken we met een aantal instanties wat we kunnen doen. Dat vind ik ook mooi aan wijkagent zijn in deze wijk, bij zulke dingen ben je ook heel erg betrokken” zegt Jan.

“Iemand met respect behandelen is heel belangrijk”

We stappen weer in de auto en stoppen onderweg bij een adres omdat Jan even wil kijken hoe het met de bewoner gaat. Ook hier weer: vriendelijkheid en respect. Even verderop stoppen we bij Omnizorg aan de Stationsstraat, een instelling voor dak- of thuisloze mensen met een verslaving, psychiatrische ziekte of andere problemen. Omnizorg valt onder de wijk van Jan en hij komt er bijna elke dienst. Hij maakt een praatje met enkele cliënten die op het pleintje voor de ingang staan.

Binnen raakt hij aan de praat met een werkneemster. Een cliënt heeft brand gesticht en werknemers ernstig bedreigd. Hiervan is aangifte gedaan, de cliënt is aangehouden en zit nog in voorlopige hechtenis. Een discussie volgt: kan de man in kwestie een gebiedsverbod worden opgelegd? Jan legt uit dat dit helaas niet zomaar gaat omdat de persoon bij Omnizorg staat ingeschreven. Beiden besluiten maar even aan te zien hoe het verder loopt. Even later stapt Jan opgewekt weer naar buiten. “Zie je nou wel, er gebeurt altijd wel wat hier. Snap je nou dat ik de allerleukste wijk heb?”

Ben of ken jij een Apeldoorner met een goed verhaal? Laat het ons weten! Misschien wordt hij of zij binnenkort Apeldoorner van de Week op indebuurt.