Binnenkijken bij Sander en Paulien: ‘Alles in ons huis heeft een verhaal’

Door Annemarie Degens 4 februari 2019

Gekregen, tweedehands op de kop getikt of op vakantie gekocht… Van de eettafel tot de kunst aan de muur, over alles in het huis van Sander, Paulien en kinderen Jip, Abel en Teuntje valt iets te vertellen. “Sommige mensen kopen een huis en gaan het dan heel bewust inrichten. Meubels kopen die in het huis passen. Bij ons is het meer toeval, onze inrichting is een soort ontstaan.”

De eettafel werd zelfgemaakt door een vriend en is een krijgertje, evenals de schemerlampen die nét niet matchen. De bijzondere klok in de vensterbank heeft geen wijzers meer, maar is een dierbaar erfstuk. De blauwe speelgoedkist kocht het stel op vakantie in Frankrijk, de andere kregen ze van een vriend en lieten ze zwart spuiten. Net als de stoeltjes, die uit het oude huis van Paulien komen. “Vroeger waren ze grijs met blauw, maar  ik vond ze echt lelijk”, zegt Sander. “Daarbij had de kat de hele bekleding kapot gekrabt. Dus we wilden ze op laten knappen. Ik ben heel lang op zoek geweest naar een meubelspuiterij. Die bleek hier gewoon vlakbij op de Isselt te zitten. De moeder van onze fietsenmaker heeft vervolgens de kussentjes van nieuwe bekleding voorzien, en zo zijn ze weer zo goed als nieuw!”

Collage

Niet alleen de vele tweedehands- en opgeknapte meubeltjes met karakter vallen op, ook de vele werken die de muren sieren springen in het oog. Overal in het huis zijn foto’s, prints, schilderijen en andere kunstwerken opgehangen. Van een echte Herman Brood in de keuken, tot een collage verzamelde werken boven de bank. “Daar hangen allerlei foto’s en prints tussen die gemaakt zijn door vrienden, en een tekening van Amersfoort die ik letterlijk ergens uit de vuilnisbak heb gevist. De opgezette vlinders en duizendpoot zijn van Paulien”, zegt Sander. “Dat is mijn fetish”, vult Paulien lachend aan. “Ik ben gek op opgezette dieren. Ik wil ook nog graag een dode eekhoorn en een dode vogel.”

Aanbouw

Inmiddels woont Sander alweer twaalf jaar in het huis in het Soesterkwartier, Paulien kwam daar zo’n acht jaar geleden bij. “Toen ik hier kwam wonen zag het er nog heel anders uit, heel studentikoos”, lacht Paulien. “Door de jaren heen hebben we veel samen veranderd en het een thuis van ons gemaakt.” Het idee om samen een nieuw huis te kopen passeerde de revue, maar bleek in de praktijk nog niet zo makkelijk te vinden. “We hebben een tijd rondgekeken, maar realiseerden ons op een gegeven moment dat we steeds naar dezelfde huizen als dit huis aan het kijken waren, alleen dan voor een ton meer. Dat is natuurlijk gekkenwerk, dus besloten we hier te blijven en een deel te verbouwen. We hebben bijvoorbeeld de schuur aan de keuken vastgebouwd, waardoor we nu een heel grote, lange keuken hebben.”

Niet alleen de keuken, ook andere delen van het huis werden aangepakt. Zo plaatste het stel de opvallende schouw zelf in de woonkamer, inclusief de glimmende zwarte houtkachel. “De verkoopster van de kachel deed in vol ornaat in kraplap de deur open toen we ‘m kwamen ophalen. Bijzonder was dat.” Ook de eerste verdieping, waar de slaapkamers van de kinderen zich bevinden, en op de zolderverdieping waar Sander en Paulien slapen kregen een metamorfose. “We hebben de trap verlegd, een kamer uitgebouwd, onze slaapkamer geïsoleerd… En we hebben nog een hoop dingetjes op ons lijstje staan die we willen aanpassen. Zo doen we gewoon steeds een stukje.”

Verder kijken?

Meer binnenkijken?

Vorige week keken we binnen bij Roeliene!

Binnenkijken bij Roeliene: ‘Van mijn gordijnen word ik helemaal blij’

Het kan gek lopen. Nog geen jaar geleden keken we binnen in het sprookjeshuis van Mariëlle. Vandaag ...

adv.