Amersfoort

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Amersfoortse Pim ontwerpt voor de échte massa: ‘De overige 90 procent wil ook mooie spullen’

Door Patrick Boone 30 oktober 2020

In 2014 studeert de Amersfoortse Pim van Baarsen (33) af aan de Design Academy Eindhoven. Waar zijn studievrienden aan de slag gaan bij grote bedrijven, kiest Pim een ander pad: “Ik maakte supertoffe dingen, werkte met allerlei technieken en gebruikte bijzondere materialen. Maar ik merkte dat ik meer voldoening uit mijn werk wilde halen.” Die gedachte is het begin van Super Local. 

De rijke 10 procent

Pim ambieert aan het begin van zijn studie nog een carrière als beroemd designer. Maar zijn zoektocht naar een positievere impact geeft hem nieuwe inzichten. “Ontwerpers bedienen eigenlijk maar 10% van de wereldbevolking. Dat zijn simpelweg de mensen die het kunnen betalen”, legt hij uit. “Dan reken ik ook de producten van de IKEA’s van deze wereld mee.”

“Daar is niet per se iets mis mee”, benadrukt Pim. “Ik denk alleen dat wij als ontwerpers vergeten zijn hoe groot onze invloed is. Goedkoop en snel, dat is nu de standaard, ook qua materiaalgebruik. Een meubel dat helemaal in elkaar gelijmd is kan niet meer uit elkaar en wordt niet meer gerecycled.”

Tekst gaat verder onder de foto

Super Local
Foto: Super Local – Ambulance speeltuin Malawi

Confronterend

“Als we rommel ontwerpen, dan wordt de wereld bediend met rommel. In Europa zijn we vrij goed in het verwerken van onze eigen troep, daardoor zien we het niet meer. We worden niet langer geconfronteerd met onze eigen verzamelwoede en hebben niet in de gaten wat we weggooien. In andere landen wordt het gedumpt en blijft het zichtbaar.”

Tekst gaat verder onder de foto

Super Local
Foto: Super Local – Team Pim en Luc

“Het is nooit de insteek van de ontwerper om een slecht product te maken. Maar ideeën worden plat bekritiseerd. En dan moet je ook nog iets verdienen. Voor dat soort werk wil je geen designer worden. Het liefst maak je dingen die van generatie op generatie doorgegeven worden. Maar het prijskaartje dat daarbij hoort willen we niet meer betalen.”

Super Local

De inzichten die Pim opdoet zorgen ervoor dat hij z’n pijlen richt op een eigen onderneming: Super Local. “Ik ben samen met mijn compagnon Luc in die andere 90 procent gedoken. Dit zijn de mensen die niet het geld hebben voor die erfstukken of luxe artikelen. Maar ze hebben wel degelijk behoefte aan slimme oplossingen en goed ontworpen producten.”

Tekst gaat verder onder de foto

Foto: Super Local – Malawi ziekenhuis

Pim en Luc reizen van Malawi tot Nepal en van Zanzibar to Rwanda. “Het zijn meestal functionele producten die een verschil kunnen maken. We hebben ziekenhuisartikelen ontworpen in Malawi. En recent hebben we meubels ontworpen voor een universiteit in Rwanda.”

Alternatief voor Aziatische import

“Wij bieden een alternatief voor de import uit Azië. Indirect helpen wij hen aan betere zorg of dat ze fatsoenlijk lessen kunnen krijgen. Zonder dat ze slechte, vaak nog steeds prijzige producten moeten kopen”, zegt Pim. “De stoelen die wij hebben ontworpen zijn net zo duur als die uit Azië. Ze worden lokaal gemaakt, dus kunnen ook gerepareerd en onderhouden worden. Importproducten bestaan uit allerlei materialen die de afvalberg vergroten.”

De tekst gaat verder onder video over Malawi

Het product dat de jongens ontwerpen maakt al impact voor het gebruik wordt. “We creëren werk, stimuleren de economie en denken na over grondstoffen. Die moeten uit het land zelf komen”, legt Pim uit. “Een goed voorbeeld is het hout in Rwanda. Planten die oorspronkelijk niet in het land zelf voorkomen verstoren het ecosysteem. Als insecten de boom niet herkennen, dan zijn er geen vogels. Zonder vogels, geen roofdieren. Dat is kwalijk, want 70 procent van Rwanda staat vol met exotische planten en bomen. Onze meubelen worden dus niet gemaakt van exotische houtsoorten.”

Sociale impact en duurzaamheid

De projecten mogen ook geen negatief effect hebben op het milieu. “We zijn al langer bezig met een afvalproject in het bergdorp Namche Bazaar in Nepal. Dat is een belangrijke plaats voor beklimmers van Mount Everest. We ontwerpen daar souvenirs, die gemaakt worden van het afval dat de toeristen zelf achterlaten. Ze betalen voor een souvenir en nemen zo hun eigen afval mee terug.”

Tekst gaat verder onder de foto

Super Local
Foto: Super Local – Afval in de bergen van Nepal

“Daarnaast creëren we grotere impact door het vermalen van afval dat we als ‘een kilootje’ verpakken. Klimmers kunnen dat aan hun tas hangen en mee terugnemen naar Kathmandu, waar het verwerkt wordt. Het record staat op 14 kilo op de rug van één klimmer.”

Kennis en Kunde

Dat soort projecten vinden vanuit Amersfoort is niet gemakkelijk. “In het begin hebben we veel zelf betaald. Inmiddels werken we samen met organisaties die ons laten overkomen. Dat vinden we belangrijk, want dan werken we vanuit de wens van de locals en wordt het een uitwisseling van kennis en kunde. Het gaat nooit alleen over ons, het gaat over de samenwerking tussen ons en de lokale experts. Dan kom je tot het beste resultaat.”

Lees meer:

Nieuw Mos

Boodschappen doen bij Nieuw Mos helpt Boer Frank: ‘Deze kas verlengt mijn oogstseizoen’

Het verhaal van natuurwinkel Nieuw Mos aan de Leusderweg is bijzonder. De zaak is doorgegeven van ge...
Spellenpoort

Spellenpoort bereidt zich voor op de Sint: ‘Er zijn nu al 30 spellen niet leverbaar’

Het advies om anderhalve meter afstand te houden van elkaar is bij de meeste mensen wel doorgedronge...
Renso Tamse

Slaat de verveling toe? Met deze toffe online masterclass leer je prachtig schilderen

Vanaf een safari jeep olifanten schilderen in Zuid-Afrika zit er dit jaar niet in voor leerlingen va...

adv.