Monique maakt haar eigen pinot noir: ‘Ik ben ook een moeilijke druif’

Door Roeliene Bos 28 september 2018

Als je man altijd de wijn van de wijnkaart kiest omdat je er zelf geen verstand van hebt, dan moet er iets gebeuren. Althans, dat ging door het hoofd van Monique Breuer. Jaren later brengt ze haar eigen wijn op de markt, een pinot noir. “Toen die fles voor me stond en ik de eerste slok nam, was ik megatrots. Ik zat helemaal alleen in het lab met die fles voor me. Dat was een magisch moment.”

Voordat het magische moment daar was, zaten er genoeg hobbels in de weg. Monique – die vier dagen als freelance marketeer werkt en een achtergrond in de chemie heeft – stond er in 2011 weer alleen voor toen haar relatie stukging. “Dat was best een droevige kerst. In januari besloot ik met de hond op vakantie te gaan naar Frankrijk, om mijn vinologenopleiding af te maken. Ik zat daar met de hond aan mijn voeten, naast de open haard, in een koud huis met een glas wijn in mijn handen een magazine van een chef-kok te lezen. Toen viel het kwartje. Wat als ik nou wijn ga maken? Dat is net  kokkerellen en dan kan ik mijn kennis van de chemie weer gebruiken.” Op een notitieblokje krabbelde ze haar droom: over vier jaar staat er een pinot noir in de markt. Een van de moeilijkste druiven om wijn van te maken. “Ik ben ook een moeilijke druif. Dat is een match.”

Maar waar begin je?

Monique probeerde van alles. Honderd wijnstokken planten in Maartensdijk, een wijnbouwcursus volgen in Rotterdam, een moestuin bijhouden met acht vrouwen… haar activiteiten liepen alle kanten op. “Ik moest gaan focussen. Ik pakte een vel papier uit de printer en tekende een wolkje met het woord wijn erin. Alle activiteiten die ik deed, schreef ik op. Droeg de activiteit niet bij aan het bereiken van mijn droom, zette ik er een streep door.” Het was tijd voor een serieuze stap. Het romantische beeld van een eigen wijngaard mocht reëel worden. “Via-via kon ik een maand stagelopen bij David Nieuwoudt, de eigenaar van Cederberg Private Cellar in Zuid-Afrika. Na drie dagen wilde ik weer naar huis”, zegt ze lachend. “Alles in mijn lijf deed zeer van het plukken. Ik stond om half vijf op en ik ging tot negen uur ’s avonds door. Mijn lijf ging volledig in de weerstand, maar toen ik door de pijngrens heen was, kwam mijn lichaam in de acceptatiemodus. Die maand was heel zwaar, maar ik heb ontzettend veel geleerd.”

Vallen en opstaan

‘Als je weet waar je naartoe wil, moet je het gewoon gaan doen’

De stage kwam Monique absoluut niet aanwaaien. Financieel zat het flink tegen, tot het punt waarop ze haar hypotheek bijna niet meer kon betalen. “Mijn freelancewerkzaamheden liepen steeds verder terug. Het geld dat ik van mijn vader kreeg voor mijn reis, moest ik gebruiken voor mijn hypotheek. Toen ik weer een opdracht binnenkreeg, had ik dat kunnen gebruiken om te sparen, maar ik ging echt mijn reis niet afzeggen. Het was een struggle, maar ik was vastberaden er iets moois van te maken. Als je weet waar je naartoe wil, moet je het gewoon gaan doen en nooit opgeven.” Die les zit in de fles wijn, die ze Serendipity noemde. “Dat betekent iets vinden zonder ernaar te zoeken.” Toen Monique in 2015 weer voet in Zuid-Afrika zette, was de wijn die ze het jaar daarvoor gemaakt had klaar. “De fles werd voor me op tafel gezet en ik werd alleen gelaten. Op de kurk stond Serendipity. Mijn wijn.”

Blijven dromen

Klaar is Monique nog lang niet. De plannen om een tweede pinot noir te maken, die het verhaal Get into your girl power meekrijgt, zijn af. “Vrouwen kunnen zoveel presteren als ze in hun oerkracht gaan staan, dat wil ik laten zien met de komende wijn. Het uiteindelijke doel is om zes pinot noirs in zes verschillende landen te maken. Als ik daarmee klaar ben, maak ik een champagne van honderd procent pinot noir en open ik een wijnbar met de wijnen van alle producenten waar ik mee heb samengewerkt. En mijn eigen wijn natuurlijk. Daarna is het tijd voor pensioen.”

Meer weten over Monique? Bekijk dan haar website.