Hoera: Marcel Oudenbroek runt vandaag 25 jaar Poppentheater Cassiopeia

Aangeboden door Poppentheater Cassiopeia 1 maart 2018

“Een kwart eeuw, wie had dat kunnen denken”, vertelt Marcel Oudenbroek trots. Het was altijd al zijn droom om poppenspeler te worden, dus dat hij al 25 jaar kinderen vermaakt met zijn zelfgemaakte handpoppen, is wel een feestje waard.

Op 1 maart 1993 maakte Marcel de wandeling naar de Kamer van Koophandel, vastbesloten om van zijn poppentheater een succes te maken. Maar voordat het zover was, had hij al aardig wat verschillende banen achter de rug. “Ik was invaller op basisschool De Bosrand en ik ben werkzaam geweest voor het Katholiek Basisonderwijs in Amersfoort, maar dat was niet helemaal je van het.” Leraar werd het dus niet, maar wat dan wel? “Ik deed mijn vervangende dienstplicht op het arbeidsbureau in Amersfoort, waar ik mensen wegwijs maakte in beroepenland. Ik ben toen maar naar mijn collega gelopen voor advies, haha. Uit de test kwam dat ik het in de creatieve hoek moest zoeken, maar dat wist ik zelf ook al natuurlijk. Het was toen al mijn droom om poppenkastspeler te worden.”

De bijstand uit

De zelfgemaakte poppen van Marcel Oudenbroek

Die droom kwam steeds een stapje dichterbij. Marcel had intussen een bijstandsuitkering en besloot gebruik te maken van de regeling Besluit bijstandverlening zelfstandigen. “Een begeleider hielp mij met het opstellen van een ondernemingsplan, zodat ik precies wist wat ik moest doen om het theater winstgevend te maken.” Het bleek een gouden greep, want al snel ging het van een leien dakje met het Poppentheater. “De uitkering die ik ontving, kon ik vrij snel stopzetten. Ik had wel nog een baantje als boodschappenbezorger in Leusden, zodat ik bij het ziekenfonds verzekerd kon blijven, maar na 3.5 jaar verdiende ik genoeg voor een particuliere verzekering”, vertelt Marcel met een vrolijke klank in zijn stem.

Je komt nog eens ergens

In de jaren die volgden kwam Marcel op verschillende plekken, met als hoogtepunt een eigen theater in het Drakennest, het deel van de stad wat we nu het Mooierplein noemen. “Tussen 2004 en 2006 had ik mijn eigen ruimte. Het mooie was dat ik de hele maand dezelfde voorstelling kon spelen en de boel lekker de boel kon laten. Ik had mijn eigen repetitie- en knutselruimte, echt een eigen plekje.” Maar met je auto over het Eem- en Sint Jorsplein rijden om voorstellingen te spelen, dat heeft toch ook wel wat. “Of in de catacombe van de Bijenkorf. Het zijn plekken waar je als gewone sterveling niet zo snel komt.”

Een groot feest

Een kwart eeuw bestaan, dat moet groots gevierd worden, toch? “Ik heb gewoon een voorstelling vandaag in Theater de Tuin in Leusden. Daar speel ik de Muts van Moed, over een kabouter die overal bang voor is. Hij vlucht het huisje van een jongen in, waar hij zijn muts kwijtraakt, die hij had gekregen om niet zo bang te zijn. Hij moet zijn muts weer terug zien te krijgen van trollen en een akelige gemene heks. En dan komt hij er natuurlijk achter dat hij allemaal heldhaftige dingen kan zónder zijn muts.” En het grote feest? “Ik ga iets doen met het logo van het poppentheater, maar wat, dat houd ik nog even geheim.”

Poppentheater Cassiopeia theaters

Op aanvraag

Het Hallehuis 69

Bekijk meer:theaters
Foutje gezien?
Deze Partnerbijdrage wordt je aangeboden door Poppentheater Cassiopeia en staat los van de redactionele berichten binnen het indebuurt-platform.

Lees mee en reageer!

Reactie