Amersfoort

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Marije werkt op de spoedeisende hulp: ‘Als het je niks meer doet, ben je te lang doorgegaan’

Door Ingelise de Vries 17 maart 2020

Op de dag dat we Marije interviewen over haar werk heeft het coronavirus wel impact op Meander, maar gaat het voor de burger vooral nog om ‘geen handen schudden’ en ‘extra letten op je hygiëne’. Marije, verpleegkundige op de spoedeisende hulp in het Meander Medisch Centrum, is de komende tijd te zien op RTL 5, bij het programma Team Spoedeisende Hulp.

Het is woensdag 11 maart als we in het Meander Medisch Centrum zijn voor het interview met Marije. Bij het plannen van het interview is er in Nederland nog weinig te merken van het coronavirus. “Mensen gaan hier bijna allemaal in isolatie”, vertelt ze. “Als je een risico loopt, lig je op de eerste hulp in quarantaine. Je wordt meteen getest, het is een komen en gaan van testen op corona. Als je niks hebt, mag je weer gaan.” Per uur worden de ontwikkelingen in de gaten gehouden en protocollen aangepast.

Geen specialisme

Het virus was dus niet de aanleiding om haar te spreken, haar rol in het programma Team Spoedeisende Hulp wel. “Toen ze ons vroegen, dacht ik meteen: dit vind ik superleuk om te doen. Niet om mijzelf, maar om mijn vak te promoten.” Ze zegt direct ‘ja’ en is er ook het tweede seizoen nog steeds blij mee. “Het is zo leuk om te doen. Ik kan gewoon mezelf zijn. Bekenden zullen mij ook wel als ‘Marije’ herkennen, denk ik.”

Als verpleegkundige is zij de rechterhand van dokter en patiënt, zoals ze het zelf omschrijft. “Ik denk mee met de dokter en ben tegelijkertijd zowel een fysieke als mentale hulp voor de patiënt.” Dat is heel wat anders dan de gewone verpleging, vertelt ze. “Je doet hier alles, van klachten uitvragen tot hartfilmpjes maken of bloed afnemen.”

En meedenken met de dokter. “Als dingen mij opvallen, geef ik dat terug. Ik participeer in zijn denken, zou het niet dit en dit kunnen zijn?” Doordat ze niet op een specifieke afdeling werkt – bijvoorbeeld oncologie of cardiologie – weet ze van alles ‘een beetje’. “Elke patiënt is anders. Het gaat hier van ingegroeide teennagels tot reanimaties. Die diversiteit, daar ben ik goed in.”

Net als op tv

Dan is natuurlijk de vraag… is wat we op tv zien ook wat er echt op de Spoedeisende Hulp gebeurt? “Ja, al zie je de écht interessante casussen niet”, zegt Marije. “Mensen moeten vooraf toestemming geven om gefilmd te worden. Dat doen ze niet altijd of ze zijn niet in staat toestemming te geven. Wij zien wel echt heftigere dingen dan je op tv ziet. Een reanimatie, bijvoorbeeld. Maar ook mensen die een slecht nieuws-gesprek krijgen. Dat is wat hier dagelijks gebeurt. Ook dat hoort bij mijn werk. Op tv is het minder heftig dan hoe het echt gaat, voor ons althans. Maar voor de kijker kan het nog steeds heftig zijn.” Ze noemt het voorbeeld van een pols die rechtgezet moest worden. “Je hoort echt gekraak. Dat is voor ons dagelijkse kost. We keken de pols na en dachten: zo, wat gebeurt hier?”

Als Amersfoorter in een Amersfoorts ziekenhuis, is de kans om bekenden tegen te komen ook aanwezig. Het gebeurt af en toe, maar de meest bijzondere keer weet ze nog. “Mijn dochter was van haar paard gevallen en kwam op zo’n plank binnen. Gelukkig belde haar vader mij op dat ze eraan kwamen. Dat was lastig, ik was verpleegkundige én moeder.” Ze weet dan even niet wat ze ermee moet. “Achteraf heb ik me denk ik als verpleegkundige opgesteld. Ik weet het niet zo goed. Het was hier druk en haar vader was erbij, dus ik werd weleens opgeroepen om een andere patiënt te helpen.”

Dolletjes maken

Marije praat gemakkelijk over haar werk, maar dat ze hele heftige dingen meemaakt, is een feit. “Met een dolletje kun je dat wat meer bagatelliseren, de druk gaat er meer vanaf.” Ze noemt zichzelf ‘doorgewinterd’. “En ik ben ook nooit snel van iets onder de indruk. Je praat veel met elkaar, iedere collega heeft weleens gehuild. Maar werk neem ik nooit mee naar huis. Ik ventileer het en dan is het eruit.” Ook in hele heftige gevallen. “Wanneer er een reanimatie is en diegene overleeft het niet, denk ik altijd: als ik niks had gedaan, had diegene het sowieso niet gehaald.” Het is dan ook niet alsof het haar niets doet. “Als het je niks doet, dan ben je te lang doorgegaan. Maar tot nu toe is nog niemand komen spoken in mijn slaap.”

Amersfoorter van de week

Iedere week benoemen we iemand als Amersfoorter van de week. Ken jij ook iemand met een bijzonder verhaal? Laat het ons weten!

Annemarie Oppedijk

Annemarie is circusdocent: ‘Balancerend op een koord leer je over het leven’

Als Annemarie Oppedijk zo terugkijkt, speelt het circus echt een rode draad in haar leven. Dat ze ui...

Fiona helpt meisjes in Nairobi: ‘Thuis heb ik heel wat gehuild’

Sebastiaan verloor 50 kilo: ‘Bij mijn eerste doel heb ik op donuts getrakteerd’

adv.